Σχολείο “Η Γέννηση του Χριστού”, Λομέ, Τόγκο, Ιερά Επισκοπή Μπενίν, Τόγκο, Μπουρκίνα Φάσο, Νοέμβριος 2025

Δελτίο τύπου

Απομνημονεύματα από το Ημερολόγιο της Ελένης Μαντρατζή

Αμφικτυονία, Ιερά Επισκοπή Μπενίν, Τόγκο, Μπουρκίνα Φάσο,

Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής

19- 28 Νοεμβρίου 2025

«… Vanité des vanités tout est vanité, ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης˙ … μη μένετε στον αριθμό μηδέν, λάβετε δράση, δίνετε αγάπη, γίνετε η αγάπη, και μόνο τότε θα προστεθεί το ένα στο μηδέν, να γίνει δέκα, ισότιμο της αριστείας! Κινηθείτε, με κάθε τρόπο μετακινηθείτε, αποκτήστε ενέργεια, γίνετε συνεργάτες του Θεού, και τότε μόνο θα δείτε θαύματα τριγύρω σας, το ένα μετά το άλλο να σας ακολουθούν και να συμβαίνουν…»

(Απόσπασμα από το κήρυγμα του Θεοφιλεστάτου Αθανασίου στην Ορθόδοξη Παροικία του Γενεσίου της Θεοτόκου, Λομέ, Τόγκο, Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2025).

«… Για φανταστείτε μία ειρηνική παιδούπολη, μία πόλη από παιδιά… Είναι ο κόσμος εκείνος, όπου κυριαρχεί η απλότητα, η δικαιοσύνη κι η εμπιστοσύνη, είναι ο ίδιος ο σεβασμός στον άνθρωπο, τη φύση και τον πολιτισμό. Είναι ο κόσμος, όπου κανείς μαθαίνει ν’ ασκείται στην αγάπη και να διδάσκει την αγάπη. Είναι ο κόσμος, όπου καθένας από εμάς μπορεί, ως «πρεσβευτής ειρήνης», να προσθέσει μία μικρή πέτρα αγάπης προς το συνάνθρωπο, αλλά την ίδια στιγμή και μία μικρή πέτρα ειρήνης προς τα έθνη. Έχετε τη δύναμη; Ναι, την έχετε. Η δύναμή σας είναι η διαφορετικότητά σας. Κι αυτό κάνει ξεχωριστό τον καθένα. Με άλλα λόγια, τη δύναμή σας την κατέχετε και την διαχειρίζεστε εσείς οι ίδιοι, διότι κανείς δεν είναι ίδιος με εσάς!»

(Απόσπασμα από το λόγο της Ελένης Μαντρατζή στην Ορθόδοξη Παροικία της Αγίας Αικατερίνης, Πόρτο Νόβο, Μπενίν, Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2025).

«… Μην τα μαθαίνετε ν’ αγαπούν το φιλοδώρημα, ο δίδων φιλοδώρημα θα γίνει κάποτε εχθρός τους, όταν δε θα μπορεί ξανά να χορηγήσει. Αντί φιλοδωρήματος μαθαίνετέ τους ν’ αγαπούν τη δίκαιη φιλοφρόνηση, γιατί αυτό θα πει πως θα’ χουν κάνει το καλό, θεάρεστο και άξιο επιβραβεύσεως κι επαίνου!»

Απόσπασμα από το λόγο της Δομινίκης- Dominique Atsu Adzade, ιδρύτριας του Ορφανοτροφείου της Ιεράς Επισκοπής Μπενίν, Τόγκο, Μπουρκίνα Φάσο, Λομέ, Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2025.

«… Προσέχετε και αξιοποιείτε την ενέργεια, σωματική, πνευματική, το κάθε σας λεπτό επωφελώς! Και θυμηθείτε, τους θανόντες προσφιλείς, όταν τους μνημονεύουμε, δεν τους αναζητούμε κοιτώντας κάτω, προς τη Γη, αλλά κοιτώντας προς τα επάνω, ψηλά στον ουρανό! … γιατί, ό,τι ελέγχεται απ’ το φως, μένει αιώνια φανερό, πνέει ελπίδα, άνεμο αναστάσεως! … γι’ αυτό, ξύπνα εσύ, που ίσως κοιμάσαι, και σήκω όρθιος απ’ τους νεκρούς, και ο Χριστός θα σε φωτίσει!»

(Απόσπασμα από το κήρυγμα του Θεοφιλεστάτου Αθανασίου στην Ορθόδοξη Παροικία της Αγίας Αικατερίνης, Πόρτο Νόβο, Μπενίν, Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2025).

« … L’occasion m’est opportune ce matin, pour rendre gloire a Dieu, qui nous a permis de recevoir dans notre modeste école «La Nativité du Christ» l’aimable, charitable, gentille Madame Eleni Mantratzi!

Avec un grand honneur et au nom de tous mes enseignants et de mes camarades d’école, je vous souhaite très chère Madame Eleni la bienvenue sur notre terre traditionnelle le Togo et en particulier, dans notre petite espace de la Nativité du Christ, l’école de nos rêves respectives… »

«… Μας δίνεται η ευκαιρία σήμερα το πρωί, να δώσουμε δόξα στο Θεό, που μας επέτρεψε να δεχτούμε στο ταπεινό μας το σχολείο “Η Γέννηση του Χριστού” την αξιαγάπητη, φιλάνθρωπο κι ευγενική κυρία Ελένη Μαντρατζή!

Με μεγάλη μας τιμή και εκ μέρους όλων των δασκάλων και των συμμαθητών μου, σας καλωσορίζουμε αγαπητή κυρία Ελένη στην παραδοσιακή μας γη του Τόγκο, και ειδικότερα, στο μικρό μας χώρο, της Γεννήσεως του Χριστού, στο σχολείο των ονείρων μας…».

(Απόσπασμα από το λόγο καλωσορίσματος «Mots de Bienvenue» των μαθητών του Σχολείου «Η Γέννηση του Χριστού», Djagble, Λομέ, Τόγκο, Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2025).

… κι από τους είκοσι βαθμούς μίας ανοιξιάτικης Αθήνας, που δεν έλεγε να συμφιλιωθεί με το φθινόπωρο της φύσης, στους μείον ένα Βρυξελλών, με τον τυχαίο συνοδό στη στάση λεωφορείου κύριο «Φρέντερικ», να δίνει την παρηγοριά στην προσμονή του επιβάτη της βροχής… Κι από εκεί, στο δρόμο τ’ ουρανού γι’ Ακτή Ελεφαντοστού, στη χώρα που παρέπεμπε σε όνομα κήπου ζωολογικού…

… joua avec ta figurine! Παίξε με το κουκλάκι σου, αν και σε τίποτε δεν είχαν να ζηλέψουν οι πλούσιες σε παιχνίδια, φιγουρίνια και φουσκωτά του Αμυνταίου αποσκευές μου απ’ τις βιτρίνες του Βελγίου, εξαιρουμένων των περιποδίων και των γλυπτών της σοκολάτας…

Μετρώντας προσγειώσεις, κι η μία προσγείωση έδινε το προβάδισμα στην άλλην… Belgique, Cote D’ Ivoire, όπου το ιβουάρ του ελεφαντόδοντου ήταν πιο μπεζ κι από το ανοιχτό καφέ του τόπου, χαμένο στο αχανές μιας θάλασσας απέραντης…˙ … «μικρή μου Χάντι» στα γαλλικά, κι οι ώρες της ουράνιας διαδρομής θα γίνονταν ολόκληρες τριάντα, όταν η μάζα η θερμή μιας ζέστης τροπικής θα παραμόνευε στην έξοδο κινδύνου, να με προϋπαντήσει σε έδαφος υποσαχάριας σαβάνας!

… ήταν η τελευταία θεϊκή προσγείωση κι ήταν η πρώτη φορά που οι δυνάμεις αντιπροσωπείας της Αστυνομίας είχαν πλησιάσει σε θέση αναπνοής από το αεροσκάφος, κρατώντας τη φωτογραφία μου, χάριν υποδοχής, με τα μαλλιά τα φουντωτά, ενθύμιο της Σιέρρα Λεόνε, μια πινακίδα με το όνομα και ένα μεγάλο μπουκέτο άνθη αρωματισμένα! «Bienvenue» και καλώς ήρθατε, με τη συγκίνηση στα μάτια της εντόπιας όμορφης κοκέτας Eulabie– Florence: «… τ’ όνομά μου είναι ελληνικό, βαπτιστικό, η πίστη μου επίσης, προέρχεται από το ευ, που συναντά το φως, και κάνουν μαζί εκείνο το ευφώτιστο στολίδι»!

… προσευχητήριο Αγίου Ευλαμπίου, κι ο Μωυσής κι ο Μιχαήλ ντυμένοι με ευλάβεια ιερείς, κι έξω ήλιος καυτός, απόλυτα ικανός ν’ αποσυνθέσει ακόμη και καραμέλες στα αρχικά συστατικά τους, θα έλεγε κανείς πως θα εξόντωνε μεμιάς, κλαδί- κλαδί απ’ το χριστουγεννιάτικό μας δέντρο…˙ γιρλάντα που κόπηκε σε μέρη και έφτασε για να στολίσουμε ολόκληρο τον τόπο, ωσάν το ψάρι, το θαυματουργό, σε όλες του τις εκδόσεις, ψάρι σελάπια, ψάρι σαρδέλα σε οβάλ, ψάρι σε φέτες σολωμού, ψάρι καρπό, ψάρι ντοράντο, ψάρι με χίλια ονόματα…˙ … μα η έκπληξη ήταν οι κάμπιες οι ωμές, κάμπιες γιαχνί, κάμπιες στιφάδο, κι έφαγα όλο μου το πιάτο, πατάτες ωμές σε φέτες ισότιμες ριγέ, με πιο δημοφιλές όλων εκείνο το αχνιστό φουφού, από αλεύρι και νερό, σε σχήμα μαγικού πουρέ, με λάδι, που σχημάτιζε στο πι και φι το πιο νόστιμο μπαλάκι, μέλι και αραχίδα, τα πάντα στο ψηλό μπουκάλι, salee και non salee, αλατισμένα και ανάλατα, κους κους, αντίδωρο πρωτότυπο σε σχήμα τούρτας ζωγραφιστής με τριαντάφυλλα περιστρεφόμενα, ξυλάκια, όργανα πνευστά, δέντρα σγουρά και τυμπανοκρουσίες δίχως τέλος!

… έουε,, μινά, προβατίνα, καμπιγιέ, τέσσερις από σαράντα διαλέκτους τοπικές, τίποτε πιο λατινικό από τα γαλλικά, τίποτε πιο αρχαίο από τα ελληνικά, έστω κι αν έπρεπε να δώσω εξηγήσεις για το ποιόν, ιστορικό και ύπαρξη της χώρας…˙ μαθαίνοντας για την Ελλάδα, κι όσο ο συνοριοφύλακας ξεφύλλιζε με απορία μία προς μία τις σελίδες του διαβατηρίου, θα γνώριζε στο χάρτη την ύπαρξη μιας νέας κι επιβλητικής κουκίδας στην ήπειρο Ευρώπη, «Ελλάδα η Νεότερη, που κάποτε ήταν Αρχαιότερη»!

… Κάπου μπερδέψαμε τις πρωτεύουσες, διοικητικές και οικονομικές, μα η διέλευση στο εν δυνάμει εμπόλεμο έδαφος συνόρων θα έκρουε τον κώδωνα κινδύνου, «να εύχεσαι να μη βρεθείς εδώ φυλακισμένος»… Ούτε καμιόνια, ούτε κανόνια δε θα’ σωζαν εδώ τον άνθρωπο στην περιπλάνηση… Περάσαμε τον ποταμό Oyme, την ένωση Μπενίν και Νιγηρίας, και λίγο μετά την «Avenue Deuxieme Fevrier», τη Λεωφόρο της Δευτέρας Φεβρουαρίου», κι οι προσπεράσεις έδιναν και έπαιρναν…˙ … κόρνες παντού, χέρια παντού, νοήματα που αντικατέστησαν τις λέξεις, μότο τάξι, μότο ρόδα, μότο σοφέρ, με ένα χέρι στο τιμόνι και μ’ άλλο ένα με το λευκό κοτόπουλο στο χέρι, η ρόδα φάνταζε έργο τέχνης, ρόδα για γλάστρα σε φυτά, ρόδα για αιώρα…, τί ρεύμα αντίθετο, τί ρεύμα ορθό, ρεύμα κυκλοφορίας να’ ταν…

… un jour nouveau– μία καινούργια ημέρα, και κάπου θυμήθηκα τη ρήση του διαλόγου «τί μέρα είναι σήμερα;, ρώτησε με απορία ο Winnie the Pooh το αρκουδάκι», «σήμερα είναι μία καινούργια ημέρα!, αποκρίθηκε όλο χαρά, ο Tigger, το τιγράκι…»˙ … φορτία επάνω στους ανθρώπους, να πιάνει τόπο η μετακίνηση, ώρες, μετρήσεις κι αποστάσεις, «Ανεμιστήρας μάρκας Ωχ» για όλα τα μποφόρ, «Βιβλίο των Ωρών», μεγάλων και μικρών, δυό ώρες μπρος, δυό ώρες πίσω, σε τέσσερις μέρες, πέντε χώρες, αν και το ξύλινο ψηλό ρολόι σε γάλα εβαπορέ συσκευασμένο, θα έδειχνε ολημερίς κι ολονυχτίς την ίδια νότα σταθερή, «δύο κι είκοσι εννιά πρώτα λεπτά της ώρας»…

… κάθε κερί και μια ελπίδα, λαμπάδα που έλιωσε στην άμμο, πριν ανάψει, Αγία Αικατερίνη, λιτανεία, κι «ο λόγος σου αλήθεια κι η πίστη μου σε σένα πλήρης- ta parole est vérité et ma foi en toi est entière», επιγραφή σε όλα τα μπλουζάκια, «Avec la Grace de Dieu, Saint Jean le Précurseur– Με τη Χάρη του Θεού, Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος», «Ζωή παιδιού» και «Όλοι εμείς», γιατί όλοι, κάποια στιγμή, πρέπει να μάθουν να προσμένουν τη σειρά τους…

… μετάλλια για να βραβεύσουμε συμβολικά τρεις απ’ τις πάμπολλες ενάρετες αξίες, αγάπη, πίστη, πειθαρχία, μα πιο πιστή από τη θερμοκρασία δε φαίνεται να υπήρχε, τριάντα επτά βαθμοί οι μόνιμοι, και σταγονίδια ιδρώτα μπόλικα, σε υδρατμό στο πρόσωπο σχηματισμένα, να μας θυμίζουν την πρόνοια της Εουλαμπί να ετοιμάζει το πρωί το πράσινο καλάθι της κουζίνας, χαρτί ρολό, πορτοκαλάδα σε πράσινο χυμό στο στίφτη, φιστίκι στο ποτήρι…, εικόνες διαρκώς κινούμενες, ταχύτερα κι από τα στίκερς αυτοκόλλητα, κομμένα και ραμμένα γι’ αγόρια και κορίτσια, αγελαδάκια σε μέγεθος σκύλου μικρού, κι έμεινα με την απορία «σε τί άραγε, χρησίμευε η πώληση της φουντωτής εκείνης γούνας στις κεντρικές τις λεωφόρους;…»˙ … τα πάντα θορυβώδη στην πιο στενή λωρίδα γης, κι όποιος προλάβαινε, τον Κύριο είδε…˙ δάσκαλος, βέργα- ξυλάκι, κι ακόμη και τα καθήμενα σε στύλους και καλώδια ρεύματος πτηνά φάνταζαν διαφορετικά απ’ τα δικά μας, το δε καλώδιο του Συμεών κι οι διακλαδώσεις του, θα έμεναν μοναδικά στην ιστορία…

… Η μία και μισή τα ξημερώματα θα είχε γίνει τέσσερις, κι η μέρα δεν είχε τέλος, είχε μόνο αρχή, αποσπερίτη, εσπερινό και χάραμα σε νέα χώρα, συνέχεια της προηγουμένης και δράση της επομένης! Ανδρέας Καϊάφας, άξιος Έλληνας που βρέθηκε στο Ακροπόλ του Πόρτο Νόβο, και λίγο η ομελέτα, λίγο τα κρουασάν πραλίνα, τα τυλιγμένα σε πετσέτα, μαζί με μικροσκοπικές μπανάνες στην πορτοκαλί λεκάνη, γιαούρτι που δεν κατάφερε ποτέ να βγει απ’ το μπουκάλι, λίγο το τσάι μας, βανίλια- καραμέλα, λίγο η φωτιά από το αχνιστό το ψάρι, αραχιδοβούτυρο και λίπος νοσταλγικό σε όλες τις εκφάνσεις του, μανιόκα, σάλτσα μαγιονέζα στο ψωμί, η φαντασία του νερού και μια ψευδαίσθηση φωτός…

… «He Mele No Lilo» και Ντίσνεϋ, υπό τους ήχους της Μαριάννας, στη χώρα με τα κοτσιδάκια, που θύμιζαν την ηρωίδα Χόλλυ του Πολικού Εξπρές, στην τογκολέζικη τη φωτογράφιση με θέμα «Η άσπρη και οι φίλες της», στις παρελάσεις των παιδιών που ό,τι έλεγαν, ήταν ομαδικό κι υψίφωνο, στα πάντα εδώ, σε ό,τι θα έδινε εγρήγορση, εορτή και ευφορία!

… Άφησα ένα σχολείο στα θεμέλια, να χτίζεται σε γη με χρώμα κερασιάς, ένα κουνούπι να φέρνει βόλτες, χωρίς ποτέ να μπει στην κουνουπιέρα, κι έφυγα με μία δίψα που όμοιο ταίρι δε θα είχε, παίρνοντας μαζί, ό,τι θα με γυρνούσε πίσω, έστω στη σκέψη, πέντε κιλά σε μάνγκο ωριμότατα, που μύριζαν ζάχαρη Θεού και μαρμελάδα, μικρά μωράκια- μαριονέτες ασυνόδευτες, που βγήκαν απ’ το μάρσιππο μιας κούκλας, κύπερο και σιτρονέλα, παπάγια σε ροδέλα, κορδέλα για μαλλιά, καπέλα με λοφίο, ύφασμα για κοστουμάκια μ’ ανθρωπάκια και ένα θρύλο ζωντανό, που ήθελε σειρήνες και γοργόνες Αφρικής της Δύσης να υφαίνουν τ’ όνειρο νυκτός στις άκρες του Ατλαντικού Ωκεανού…

… «Joyeux Noel– Καλά Χριστούγεννα» και μην ξεχνάτε την «danseuse» απ’ το Ντιτζάμπλε, εκείνη τη χορεύτρια με τα μεγάλα μάτια, μανίκια με φρουφρού στους ώμους και όνειρα ελπιδοφόρα! Δεν ήταν μόνο ο χορός που στήσαμε μπροστά σε όλα τα θρανία, ήταν η ενθάρρυνση που έδινε φτερά για να πετάξεις, εκείνο το χειροκρότημα, που σ’ έκανε να συλλογίζεσαι… ακόμη κι αν το ακροατήριο κάποτε, δε σε χειροκροτήσει, συνέχισε εσύ, να ζεις και να χορεύεις… Μην περιμένεις απ’ τον κόσμο μιας προαγωγής, κρινόμενης με κοσμικά κριτήρια, να σε υποστηρίξει. Γίνε εσύ το ακροατήριο, στήριξε και χειροκρότησε εσύ τον εαυτό σου. Βρες τρόπο να ζεσταθείς και να χαρείς, ακόμη κι αν σε παράτησαν στο κρύο. Κι εμείς χορέψαμε τόσο πολύ, που ζεσταθήκαμε με πυροτέχνημα ψυχής, γίναμε όλοι χορευτές, κόσμος αμέτρητος, παιδιά εκατοντάδες…

«Alors alors les enfants, ici l’ Apotheose»!, «Ελάτε, ελάτε παιδιά, εδώ η Αποθέωση», εξύψωση θεοφώτιστη απόλυτης χαράς, εδώ που ζήσαμε από τώρα «Χαρούμενη Χρυσή Πρωτοχρονιά»!

… κι είχαν όλοι τους το λόγο να γελούν με ανακούφιση!

Στη χώρα, όπου η κιμωλία θα έβρισκε ξανά το μαυροπίνακά της, εδώ που η αυλαία δεν έπεσε ποτέ, το περιστέρι της ειρήνης θα έριχνε με το γαμψό του ράμφος την άσπρη μου κουρτίνα και ένα ακόμη πραξικόπημα ανθρώπων πολεμοχαρών θα έχανε το λόγο ύπαρξής του…˙ με θέα μια άδεια πλατεία στο Κοτονού και βλέμμα στο έγχρωμο Μπενίν, ήχησαν σήμερα σκόρπιες παιδικές φωνές σε συγχορδία σημαιών από Ελλάδα, Τόγκο, Μπενίν, Μπουρκίνα Φάσο!

«… Ας αφήσουμε τα παιδιά να ακούν τα πουλιά και όχι τα πολεμικά αεροπλάνα… Ας αφήσουμε τα παιδιά να απολαμβάνουν τα βήματά τους, τα παιγχνίδια τους, τις φωνές, τις συζητήσεις τους και τις αθώες δραστηριότητές τους, την ίδια τη ζωή με τρόπο ήρεμο κι ελεύθερο, μακριά από τον πολεμικό παλμό. Γιατί, όπως τα πουλιά, έτσι κι αυτά, όταν τα φυλακίζουμε, τους στερούμε κάθε κίνηση ή τα εγκλωβίζουμε με κάθε τρόπο, μοιραία τα οδηγούμε προς το θάνατο. Ας τους δώσουμε λοιπόν, φτερά να δουν ακόμη πιο μακριά και να φτάσουν ακόμη πιο μακριά, να εστιάσουν στην τέχνη, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό και σε κάθε μορφή δημιουργίας και προόδου, την απαρχή της ειρήνης, με την ευχή να κερδίζουν κάθε ημέρα την αγάπη, τη δικαιοσύνη, την προσέγγιση και τη συμφιλίωση».

(Απόσπασμα από το λόγο της Ελένης Μαντρατζή στην Ορθόδοξη Παροικία της Αγίας Αικατερίνης, Πόρτο Νόβο, Μπενίν, Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2025).

… Αγωνιώντας μη δεν προλάβω τα εμπορικά αεροπλάνα, μαγνητοσκόπησα για ενθύμιο, αν και χωρίς μαγνητική ταινία, την άφιξη του τέλους στην Ελλάδα… Είχα καιρό να δω το μπλε του ουρανού, που πλέον φώτιζαν οι αστραπές του στολισμού των Χριστουγέννων…

Το μόνο που θύμιζε να παραμένει ενεργή στη μνήμη μου ακόμη, η Αφρική, ήταν εκείνο το κουτί που απέμεινε, με ό,τι χάπια μαλαρόν σε χρώμα ροζ, δείγμα προλήψεως, προόδου, ιατρικής, γι’ ανθρώπους μη εντόπιους…

Hakuna matata, vous ne vous inquietez pas, μην ανησυχείτε, μόνο καλλιεργείτε εν ζωή, γη, γνώση και καρπό, Άγιο Πνεύμα, θησαυρό, κι ο δρόμος θα’ ναι πάντα ομαλός, σωτήριος και ευκολοδιάβατος…

«Καλημέρα Ελλάδα, Φίλοι μας Έλληνες, σας ευχαριστούμε πολύ, καλή αντάμωση!»

(Αποσπάσματα από το Ημερολόγιο της Ελένης Μαντρατζή, Λομέ, Τόγκο, Κοτονού, Πόρτο Νόβο, Μπενίν, 19- 28 Νοεμβρίου 2025).

Ευχαριστίες από καρδιάς προς όλους εκείνους τους ανθρώπους και φορείς που ατένισαν πιο μακριά κι από τις πιο απρόσιτες ακόμη, χώρες της Δυτικής Αφρικής, ενισχύοντας με γενναιοδωρία και προθυμία την επιτυχία της εν λόγω αποστολής ανθρωπισμού και πολιτισμού της Βαλκανικής Αμφικτυονίας, εκπροσωπουμένης από τη Δρα. Ελένη Γ. Μαντρατζή, δικηγόρο και πρόεδρο, σε συνεργασία με την Ιερά Επισκοπή Μπενίν, Τόγκο και Μπουρκίνα Φάσο, που τελεί υπό το Ωμοφόριο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής, εκπροσωπούμενη από το Θεοφιλέστατο Αθανάσιο Καγιέμπε Μπαντιμπάνγκα, κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 19- 28 Νοεμβρίου 2025, στην έδρα της Ορθοδόξου Ιεράς Επισκοπής, στις πόλεις Λομέ, στο Τόγκο, και Κοτονού και Πόρτο Νόβο, στο Μπενίν, αποδίδονται:

• Στο Θεοφιλέστατο της Ιεράς Επισκοπής Μπενίν, Τόγκο και Μπουρκίνα Φάσο, Αθανάσιο Καγιέμπε Μπαντιμπάνγκα, για την πατρική αγάπη και υποδοχή, εμπιστοσύνη, συνδιοργάνωση, συνεργασία και συντονισμό της αποστολής,

• Στους ευλαβέστατους Πατέρες της Ιεράς Επισκοπής Μπενίν, Τόγκο και Μπουρκίνα Φάσο Μιχαήλ- Mikhael Atsou Adzade και Μωυσή- Moise Lugudor και στις κ. Ευλαμπία- Florence Atsou Adzade και Δομινίκη- Dominique Atsou Adzade, υπεύθυνες γραμματείας Επισκοπής, Εστιατορίου και Ορφανοτροφείου, για όλη την αφοσίωση, αφιέρωση, συνδιοργάνωση, συμμετοχή, συντονισμό, συνεργασία, υποδοχή και φιλοξενία αγάπης,

• Στις Αστυνομικές Δυνάμεις, με υπεύθυνο τον κ. Joel Kpindjoul, για κάθε ανακούφιση και ασφάλεια εισόδων και εξόδων στις επίμαχες χώρες,

• Στους οδηγούς της Ιεράς Επισκοπής, κ. Τζόε- Joe Tete, κ. Τζώρτζ- Georges Komitse και κ. Κυριάκο- Kyriajos Kossi, για την υπομονή, συνεργασία υπό αντίξοες συνθήκες και τη μεγάλη χαρά που μας χάρισαν κατά τις διαδρομές και μετακινήσεις,

• Στον κ. Συμεών, κ. Πέτρο, κ. Γκρέις και κ. Δημήτρη, για κάθε ετοιμασία, αρωγή, συνεργασία και δυναμικό «παρών» που έδωσαν στις εορτές αδελφοποιήσεως, στις Ορθόδοξες Παροικίες της Ιεράς Επισκοπής, Γενέσιο της Θεοτόκου και Αγία Αικατερίνη, στο Τόγκο και το Μπενίν, αντίστοιχα.

Προσωπικές ευχαριστίες εκφράζω στην Οικογένειά μου, γονέων Γεωργίου και Ευθαλίας, και αδερφού Κωνσταντίνου Μαντρατζή, για την αέναη υποστήριξη στον ένα σκοπό, μαζί και για την υπομονή χαράς που συνοδεύει κάθε αναμονή επιστροφής μετά από μία αποστολή, όπως επίσης και για την αγάπη, εμπιστοσύνη και υποστήριξη που επέδειξαν.

Εξάλλου, αναντικατάστατοι συντελεστές της επιτυχίας της εν λόγω αποστολής, στους οποίους η Αμφικτυονία εκφράζει τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη της και κάθε ένθερμη ευχαριστία, είναι, κατ’ αλφαβητική σειρά:

• η Αεροπορική Εταιρεία «Brussels Airlines» και η διευθύντρια του τμήματος επικοινωνίας, πωλήσεων και διαφημίσεως αυτής, κ. Ilse Verhelst, «Internal Communication Manager», μέλος του Διεθνούς Ομίλου Star Alliance και Lufthansa Group, όπου ανήκει και η «Swiss International Air Lines Ltd.», με υπεύθυνο εξυπηρετήσεως ταξιδιωτικών υπηρεσιών, «Consultant Customer Travel Services», τον κ. Ιωάννη Βογιατζή,

• ο κ. Βερβεσός Δημήτριος, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος,

• ο «ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΟΣ», Καφεκοπτεία Ελλάδος, και οι ιδιοκτήτες κ. Θεοδωρακόπουλος Γεώργιος, επιχειρηματίας, και κ. Πλέσσα- Θεοδωρακοπούλου Άννα, δικηγόρος,

• η κ. Γούναρη Μαριάννα, ηχολήπτρια,

• οι μαθητές και καθηγητές του Γυμνασίου Αμυνταίου Φλωρίνης, με υπευθύνους διοργανώσεως και συντονισμού την κ. Καλλιόπη Γρομπανοπούλου, την κ. Βασιλική Μαμούδη, τον κ. Νικόλαο Μαντρατζή, τον κ. Ηλία Μούλελη και τον κ. Νικόλαο Νάτση,

• η Εκδοτική Εταιρεία Παιγχνιδιών και Βιβλίων «ΔΕΣΥΛΛΑΣ- Desyllas Group», και οι υπεύθυνοι κ. Τζαφόλιας Χρήστος και κ. Πετρούλιας Γεώργιος,

• ο Εκδοτικός Οίκος ΕΑΡ, και οι υπεύθυνοι πωλήσεων κ. Χατζής Αθανάσιος, κ. Μερκούρης Παναγιώτης και κ. Μποζοβίτης Σταύρος,

• ο Εκδοτικός Οίκος ΑΜΜΟΣ και οι υπεύθυνες πωλήσεων κ. Δήμητρα Καρούσου και κ. Αικατερίνη Παπαδοπούλου,

• ο Εκδοτικός Οίκος ΚΥΠΡΗΣ,

• ο Εκδοτικός Οίκος ΦΩΣ και οι υπεύθυνοι πωλήσεων κ. Γεώργιος και κ. Ζάμπουρας Χρήστος,

• τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, ΕΛ.ΤΑ,

• η Εταιρεία Σημαιών, Λαβάρων και Μεταλλίων «ΦΡΙΞΟΥ ΚΟΚΚΩΝΗ», και οι ιδιοκτήτες κ. Άννα, κ. Έλενα, κ. Ηλίας και κ. Σοφία Κοκκώνη,

• η κ. Καλατζή Μαρία, ζωγράφος και επιχειρηματίας,

• η Καλτσοβιομηχανία Κωνσταντίνου Πετράκη, και οι ιδιοκτήτες κ. Κωνσταντίνος και κ. Ελένη Πετράκη,

• η κ. Καρανικόλα Παρασκευή, παιδαγωγός,

• το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού, το Τμήμα Στηρίξεως και Προβολής της Ελληνικής Γλώσσας και το Τμήμα Προσωπικού και Διοικητικής Μέριμνας, με υπευθύνους πωλήσεων τον κ. Παναγιώτη Δαγκόπουλο και την κ. Νάντια Δημητριάδου,

• ο κ. Μαυρέλης Δημήτριος, πρόεδρος της Μη Κερδοσκοπικής Οργανώσεως «Με την Καρδιά μας»,

• η κ. Παρασκευοπούλου Ελένη, ιδιοκτήτρια του ταξιδιωτικού γραφείου «Look Travel»,

• ο κ. Τσούκας Ευάγγελος, ιατρός, νευρολόγος, υπεύθυνος ηλεκτρονικής σελίδας Αμφικτυονίας, και

• το Υπουργείο Τουριστικής Αναπτύξεως Ελλάδος, με υπευθύνους την κ. Φίλη Ελευθερία και κ. Φοράκη Ελένη, και ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού Ελλάδος, με υπεύθυνο τον κ. Χερχελετζή Ηλία.

Dr. Eleni G. Mantratzi
Supreme Court Lawyer
PhD Penal- Criminal Law, Democritus University of Thrace
LLM Civil Law, National and Kapodistrian University of Athens
Emmanouil Benaki 10, 105 64,
Athens, Greece
Tel: +30 210 321 54 92
Fax: +30 210 321 56 05
Mobile: +30 69 45 46 75 46
E-mail: eleni@elenimail.com

WWW: www.lawonline.gr